HALKA (WILEŃSKA), S. Moniuszko, opera, spektakl szkolny
Halka-kobieta, Halka-kochanka, Halka-matka. Halka – osoba znikąd. Obca, choć niby taka sama. Wykluczona, choć dopuszczona do życia w miłosnym duecie, we wspólnocie. Tytułowa bohaterka opery Moniuszki od czasu wileńskiej premiery w 1848 roku wracała na polskie sceny wielokrotnie. Bywała historią o mezaliansie panicza z chłopką i przypowieścią o rozwarstwieniu społecznym. Czym okaże się dzisiaj? W świecie zastanym po prześnionej rewolucji, gdzie temat wykluczenia przeniósł się z rewirów pańszczyźnianej wsi na terytoria klasowości ekonomicznej? Z czym się zderzy bohaterka w nowej hierarchii społecznej, w świecie targanym sporami o przyszłość wielokulturowej Europy?
 
INSCENIZACJA
Agnieszka Glińska, reżyserka znana ze swojego skupienia na psychologii postaci, czujna wobec ludzkich zgryzot, w swoich inscenizacjach teatralnych wytrąca postacie ze schematów, wzrusza, przetykając tragizm komizmem. Jej nieprzystającą, uwikłaną w namiętność, zdradzoną i porzuconą protagonistkę zobaczymy w pełnym rejestrze czułych drgań. Wnikliwie, z bliska. Tańce, polonezy, cały moniuszkowski koloryt polskości zaskoczy swoim potencjałem uwspółcześnienia.

Tekst: Ula Ryciak dla Teatru Wielkiego – Opery Narodowej
Koprodukcja: Teatr Wielki – Opera Narodowa
2019-10-09 10:00

Duża Scena Opery i Filharmonii Podlaskiej Białystok Odeska 1
HALKA (WILEŃSKA), S. Moniuszko, opera, spektakl szkolny
Halka-kobieta, Halka-kochanka, Halka-matka. Halka – osoba znikąd. Obca, choć niby taka sama. Wykluczona, choć dopuszczona do życia w miłosnym duecie, we wspólnocie. Tytułowa bohaterka opery Moniuszki od czasu wileńskiej premiery w 1848 roku wracała na polskie sceny wielokrotnie. Bywała historią o mezaliansie panicza z chłopką i przypowieścią o rozwarstwieniu społecznym. Czym okaże się dzisiaj? W świecie zastanym po prześnionej rewolucji, gdzie temat wykluczenia przeniósł się z rewirów pańszczyźnianej wsi na terytoria klasowości ekonomicznej? Z czym się zderzy bohaterka w nowej hierarchii społecznej, w świecie targanym sporami o przyszłość wielokulturowej Europy?
 
INSCENIZACJA
Agnieszka Glińska, reżyserka znana ze swojego skupienia na psychologii postaci, czujna wobec ludzkich zgryzot, w swoich inscenizacjach teatralnych wytrąca postacie ze schematów, wzrusza, przetykając tragizm komizmem. Jej nieprzystającą, uwikłaną w namiętność, zdradzoną i porzuconą protagonistkę zobaczymy w pełnym rejestrze czułych drgań. Wnikliwie, z bliska. Tańce, polonezy, cały moniuszkowski koloryt polskości zaskoczy swoim potencjałem uwspółcześnienia.

Tekst: Ula Ryciak dla Teatru Wielkiego – Opery Narodowej
Koprodukcja: Teatr Wielki – Opera Narodowa
2019-10-10 10:00

Duża Scena Opery i Filharmonii Podlaskiej Białystok Odeska 1
TURANDOT, G. Puccini, The Metropolitan Opera: Live in HD
Giacomo Puccini
Turandot
12.10.2019 | sobota | 18:55 [CEST] NOWA OBSADA

dyrygent: Yannick Nézet-Séguin
reżyseria i scenografia: Franco Zeffirelli
kostiumy: Anna Anni and Dada Saligeri
światło: Gil Wechsler
choreografia: Chiang Ching
w rolach głównych: Christine Goerke jako księżniczka Turandot, Eleonora Buratto jako Liu, Roberto Aronica jako Nieznany Książę (Kalaf), James Morris jako Timur
Ostatnia opera Giacoma Pucciniego po raz trzeci pojawia się w cyklu transmisji z Met. Olśniewająca inscenizacja Franca Zeffirellego, do której sławny reżyser zaprojektował też baśniową scenografię, zachwyca już kolejne pokolenie widzów nowojorskiej sceny i melomanów z całego świata. Dramatyczna historia miłości księcia Kalafa do chińskiej księżniczki Turandot, która przed małżeństwem broni się, zadając pretendentom do swej ręki trzy zagadki, zainspirowała Pucciniego do stworzenia urzekającej muzyki, ze słynną arią Kalafa „Nessun dorma” na czele. Spektakl w nowej obsadzie solistów poprowadzi zza dyrygenckiego pulpitu Yannick Nézet-Séguin, nowy dyrektor muzyczny nowojorskiej sceny, a w roli tytułowej wystąpi Christine Goerke, podziwiana w Met m.in. w „Walkirii” Wagnera.
2019-10-12 18:55

Scena Kameralna Opery i Filharmonii Podlaskiej Białystok Odeska 1
BARON CYGAŃSKI, J. Strauss, operetka
BARON CYGAŃSKI

Zaliczany jest do najsłynniejszych dzieł w literaturze operetkowej , a sam kompozytor uważał utwór za swe największe osiągnięcie. „Barona cygańskiego” komponował Strauss z myślą o scenie operowej, niezwykły dramatyzm i głęboko liryczny tekst pierwowzoru – noweli „Saffi” Móra Jókai’a, na którym oparte zostało libretto, domagały się, bardziej opracowania operowego niż operetkowego. Stąd tak długa i skrupulatna praca nad każdą postacią, arią i sceną. Kompozytor w  liście do swego librecisty, zwierzał się: „Przed wyjściem na długi, samotny spacer po lesie uczyłem się na pamięć paru Pańskich zwrotek i tam zapisałem melodię na sztywnych mankietach koszuli”. Sukces premierowy był ogromny. To, co w dziele zwróciło szczególną uwagę, to fakt, że była to pierwsza wiedeńska operetka, której głównymi bohaterami uczyniono Węgrów i Cyganów. Świat „Barona” mieni się więc cygańsko-węgierskim „milieu”, w warstwie fabularnej wątki realistyczne przeplatają się z bajecznymi obrazami obozu cygańskiego. A wszystko to w rytm ognistego czardasza i porywającego walca.
 
INSCENIZACJA
 
Akcja libretta rozgrywa się w przededniu wojny, jej niebezpieczeństwo wisi w powietrzu. Mimo lekkości i humoru obecnego w libretcie, wyczuwa się niepokojącą atmosferę, związaną z narastającymi podziałami społecznymi między obywatelami kraju, a nowoprzybyłymi. Te dwa światy zostaną w inscenizacji Opery i Filharmonii Podlaskiej wyraźnie skontrastowane. Pierwszy w groteskowo-realistycznym, a drugi w magicznym i tajemniczym obrazie, niczym w filmach Kustoricy czy Petrovica.
2019-10-12 19:00

Duża Scena Opery i Filharmonii Podlaskiej Białystok Odeska 1